Uzasadnienie
W dniu 27 lipca 2009 r. A. Sz.- F., działająca jako syndyk masy upadłości A.M., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w K. (wyznaczona postanowieniem Sądu Rejonowego w Kielcach Wydział V Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia 5 listopada 2008 r.), nadała w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] o wykreśleniu na wniosek A.M. z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dokonanego pod nr [...].
Bezspornym w sprawie jest, że A. Sz. –F. jest adwokatem wpisanym na listę prowadzoną przez Izbę Adwokacką w Kielcach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
Na podstawie art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga podlega opłacie sądowej - wpisowi stałemu bądź stosunkowemu.
Przedmiotowa skarga podlega opłacie stałej w wysokości 200 zł., określonej w § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.).
Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Art. 221 powołanej ustawy stanowi zaś, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W ocenie Sądu, przepis ten ma także zastosowanie do syndyka będącego adwokatem lub radcą prawnym, co w stanie faktycznym sprawy oznacza, że adwokat A. Sz.–F., działająca jako syndyk masy upadłości A. M., zobowiązana była do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bez oddzielnego wezwania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że adwokat dysponuje odpowiednią wiedzą prawniczą umożliwiającą sprawne działanie przed sądem, niezależnie od tego, w jakim charakterze przed tym sądem występuje.
Stosownie zaś do treści art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. 2003 r., Nr 60, poz. 535 ze zm.), w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym, natomiast zgodnie z art. 179 i art. 162 ust. 1 tej ustawy, syndyk zobowiązany jest podejmować działania z należytą starannością, a za swoje czynności ma prawo do wynagrodzenia odpowiadającego wykonanej pracy.
Za przyjęciem przedstawionego wyżej stanowiska przemawia także brzmienie przepisu art. 221 p.p.s.a., który odnosi się do pism wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego. W przekonaniu Sądu, gdyby ustawodawca miał na celu zróżnicowanie obowiązku obciążającego adwokata (radcy prawnego) na podstawie art. 221 p.p.s.a. w zależności od roli procesowej, w jakiej występuje on w postępowaniu sądowoadministracyjnym, sformułowałby brzmienie tego przepisu odmiennie, podkreślając status adwokata (radcy prawnego) jako pełnomocnika procesowego strony.
Mając na uwadze, że adwokat A. Sz. – F. działając w imieniu własnym, lecz na rzecz upadłego, wnosząc skargę nie uiściła wpisu stałego, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę tę odrzucił na podstawie art. 221 p.p.s.a.