Uzasadnienie
Z. R. złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Ze złożonego formularza wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1814 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 132 m². Skarżąca oświadczyła, że w związku z licznymi chorobami dużą część jej budżetu stanowią wydatki na zakup leków, wizyty lekarskie i rehabilitację. Wnioskodawczyni podała, że spłaca pożyczki zaciągnięte na zakup opału na zimę i remont domu. Ponadto oświadczyła, że opłaty za prąd i opał oraz inne koszty związane z utrzymaniem domu powodują, że niejednokrotnie brak jej pieniędzy na realizację recept.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej biorąc pod uwagę wysokość dochodu skarżącej i wydatki związane z jej bieżącym utrzymaniem, w tym na leczenie oraz opłaty za media, a fakt, iż wnioskodawczyni nie posiada innego majątku poza domem i udziałem we współwłasności nieużytków rolnych oraz zły stan zdrowia utrudniający samodzielne występowanie przed sadem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.