Uzasadnienie
E. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z 9 lipca 2020 r. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpatrzenia jej wniosku o odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę.
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z powyższej skargi została wyłączona skarga na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 30 czerwca 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.
W odpowiedzi na skargę na decyzję z 30 czerwca 2020 r. Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że E. H. wniosła skargę na czynność Wojewody dotyczącą postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 30 czerwca 2020 r. stwierdzającej, że nieruchomość położona w obrębie [...] P., oznaczona jako działki nr [...], stała się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością powiatu włoszczowskiego. Wniosek o odrzucenie skargi organ argumentował tym, że przed Ministrem Rozwoju Pracy i Technologii toczy się postępowanie odwoławcze od powyższej decyzji, w wyniku którego została wydana decyzja z 29 marca 2021 r. Jednocześnie dodał, że 24 lipca 2020 r. organ przesłał do Ministra Rozwoju skargę E. H. z 10 lipca 2020 r., które zostało potraktowane jako odwołanie od decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w punktach 1 – 5a art. 58 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie E. H. wniosła skargę na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 30 czerwca 2020 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez Powiat Włoszczowski z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. W decyzji tej zostało zawarte pouczenie o prawie złażenia odwołania do Ministra Rozwoju. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, E. H. wniosła 10 lipca 2020 r. pismo, które organ potraktował jako odwołanie od decyzji z 30 czerwca 2020 r. i przekazał je wraz z aktami sprawy 24 lipca 2020 r. do organu odwoławczego.
Jednocześnie jednak E. H. nie czekając na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Pracy i Technologii złożyła 10 lipca 2020 r. (data wpływu do organu) skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach (przekazaną do Sądu 6 kwietnia 2021 r., co wynika z akt sprawy sygn. II SAB/Ke 46/21 ze skargi E. H. na bezczynność Wojewody [...]).
W związku z powyższym stwierdzić należy, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. tj. wyczerpaniem środków zaskarżenia. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ. Brak wyczerpania środków zaskarżenia ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (tak postanowienie WSA w Warszawie z 9 marca 2004 r. I SA 2813/03, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy dodać, że Sąd zauważa, że przed wydaniem niniejszego postanowienia, Minister Rozwoju wydał decyzję z 29 marca 2021 r., jednak okoliczność ta nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy, skoro skarga wpłynęła do Wojewody Świętokrzyskiego (co jest równoznaczne z wniesieniem jej do WSA w Kielcach) przed wydaniem rozstrzygnięcia z 29 marca 2021 r.
Z uwagi na powyższe skarga jako niedopuszczalna musiała ulec odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.