Uzasadnienie
Skarżąca W. W. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na decyzję w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 100000 zł, zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wysokość wymierzonej kary jest ogromna, przewyższająca wartość całego jej majątku. Dodała, że posiada dwie córki, które studiują na studiach dziennych. Konieczność uiszczenia kary chociaż w części będzie musiało skutkować przerwaniem przez nie nauki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, to jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających wystąpienie co najmniej jednej z wyżej wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy.
Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi więc wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek spełnia powyższe wymogi. Przede wszystkim stwierdzić należy, że wymierzona kara jest obiektywnie bardzo wysoka (100000 zł), niewątpliwie więc może, jak wskazała skarżąca, przewyższać wartość jej całego majątku. Ponadto mając na uwadze, że skarżąca ma na utrzymaniu dwie studiujące w trybie dziennym córki, usprawiedliwiona jest wyrażana przez nią obawa, że wyegzekwowanie zaskarżonego orzeczenia doprowadzić może, do konieczności przerwania przez nie nauki, co w opinii Sądu spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a także może doprowadzić, do pozostawienia wnioskodawczyni bez środków do życia.
Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.