Uzasadnienie
W dniu 27 sierpnia 2010 r. D. B. złożył formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od koszów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie krajowego transportu osób.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwunastoletnią córką. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 200 m kw. Wnioskodawca podał, że otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości około 2000 zł, a jego żona wynagrodzenie za pracę w wysokości około 1337 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że na skutek wydania decyzji przez SKO zaprzestał działalności transportowej, utracił zarobki, a wciąż musi utrzymać firmę – płacić ZUS, OC samochodów, podatki drogowe itp. Na dzień 31 lipca 2010 r. zadłużenie jego firmy wyniosło 6061,41zł.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim, utratę istotnego źródła dochodu wskutek zaprzestania działalności gospodarczej w zakresie transportu osób po decyzji SKO i rosnące zadłużenie związane z utrzymaniem firmy, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i małoletniej córki w wieku szkolnym. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art.245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.