Uzasadnienie
M. Ś. złożyła w dniu 2.VII.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie zwrotu nieruchomości.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką, zięciem i dorosłym wnukiem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 998 zł netto, jej wnuk odbywa staż z urzędu pracy, otrzymuje z tego tytułu świadczenie w wysokości 954 zł netto miesięcznie. Córka jest bezrobotną, zięć utrzymuje się z prac dorywczych, w dacie składania wniosku nie pracował. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza działkami rolnymi o łącznej powierzchni 12 arów, córka i zięć posiadają nieruchomość rolną o powierzchni 1,7 ha. Wnioskodawczyni podała następujące wydatki miesięczne: czynsz -307 zł, woda – 50 zł, gaz – 50 zł, energia elektryczna – 90 zł, telefony 130 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, a zwłaszcza niski dochód przypadający na cztery dorosłe osoby i brak majątku poza małymi nieruchomościami rolnymi, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.