Uzasadnienie
H. J. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy wydania wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca ma 82 lata, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2716 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz mieszkania wielkości 47 m kw i samochodu marki [...] z 1997 r. o wartości 1000 zł. Wnioskodawca jest niepełnosprawny w stopniu znacznym, cierpi na zwyrodnienie kręgosłupa, ma problemy z chodzeniem. Skarżący podał następujące stałe wydatki miesięczne: czynsz –400zł, opłaty za media- 450 zł, leki -290 zł, rehabilitacja – 250 zł. Ponadto płaci 460 zł rocznie tytułem ubezpieczenia mieszkania.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym dużych wydatków na leki, brak majątku poza mieszkaniem i starym samochodem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.