Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...]Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] Nr [...] odmawiającą przyznania Z. K. uprawnień wdowy po kombatancie.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podzielił pogląd wyrażony przy pierwszym rozpoznaniu sprawy, iż uprawnienia przysługujące wdowie po kombatancie mają charakter pochodny i nie mogą zostać jej przyznane jeżeli: zmarły mąż takich uprawnień nie posiadał i nie spełniał warunków do ich przyznania lub gdy został ich pozbawiony, bądź gdy zachodzą przesłanki do pozbawienia go takich uprawnień. Ponieważ M. K., zmarły mąż Z. K., został pozbawiony uprawnień kombatanckich ostateczną, na skutek wyroku WSA w Krakowie z dnia [...], decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]- nie jest możliwe przyznanie uprawnień kombatanckich wdowie po nim.
W skardze na powyższą decyzję Z.K., wniosła o "wydanie nowej decyzji stwierdzającej, że do dnia 18 listopada 2004 r. posiadała uprawnienia wdowy po kombatancie, a od dnia 18 listopada 2004 r utraciła je ".Zarzuciła przy tym, że ponieważ jej mężowi przywrócono uprawnienia kombatanckie do czasu wyroku WSA w Krakowie, to i ona te uprawnienia posiadała aż do dnia wydania decyzji z dnia [...] odmawiającej jej przyznania uprawnień wdowy po kombatancie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wyjaśniając, że korzystanie przez M. K. w chwili śmierci z uprawnień kombatanckich nie konkretyzuje uprawnień kombatanckich wdowy po nim z mocy prawa z chwilą jego śmierci, bo do takiej konkretyzacji konieczne jest złożenie przez zainteresowaną wniosku i wydanie decyzji.
W dniu 21 maja 2005 r. skarżąca Z. K. zmarła (odpis skrócony aktu zgonu k. 19).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt.
2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Uprawnienia kombatanckie określone w przepisach ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 42 poz. 371 ze zm.)przysługują kombatantom i osobom o których mowa w art. 2 i 4 tej ustawy i przyznawane są w trybie jej przepisów. Ukształtowane zostały one jako uprawnienia o charakterze osobistym w tym sensie, że przysługują wymienionym podmiotom i nie przechodzą na inne osoby. W świetle art. 20 ust. 3 usty o kombatantach, wyjątek od powyższej zasady dotyczy wdów lub wdowców-emerytów i rencistów pozostałych po kombatantach i uprawnionych do świadczeń z ustawy o kombatantach w zakresie oznaczonym w tym przepisie (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2001 r. V SA 638/01 oraz z dnia 1 grudnia 1995 r. SA/GD 2197/94).
Ponieważ przepisy ustawy o kombatantach nie przewidują dalszych wyjątków od powyższej zasady osobistego charakteru uprawnień kombatanckich, tym bardziej pochodnych uprawnień wdów po kombatantach, należało przyjąć, że przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej skarżącej Z. K. Ponieważ równocześnie, mimo upływu ponad 6 miesięcy od jej śmierci nikt nie zgłosił udziału w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie powołanego przepisu art. 161 § 1. pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), umorzył postępowanie.