Uzasadnienie
N. P. złożyła w dniu [...] urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. i N. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżąca pobiera zasiłek z urzędu pracy w wysokości 470 zł, a jej matka utrzymuje się z renty w wysokości 346,02 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Skarżącej nie stać na wykupienie niezbędnych jej leków.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając sytuację trudną majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym niski dochód i brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
A.P. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. i N. P. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłą córką. Skarżąca utrzymuje się z renty w wysokości 346,02 zł miesięcznie, a jej córka pobiera zasiłek z urzędu pracy w wysokości 470 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. W dniu 1 października 2007 r. A. P. uiściła 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając sytuację trudną majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym niski dochód i brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych występujących na obecnym etapie postępowania sądowego i ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw., art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.