Uzasadnienie
B. G. i J. G. złożyły w dniu 9.VII.2013 r. formularze PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na uchwałę Rady Gminy Miedziana Góra z dnia 22 lutego 2013r. nr XXIV/179/13 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectwa Kostomłoty Pierwsze – część II na terenie gminy Miedziana Góra.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawczynie prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. B. G. jest bezrobotną, pobiera z tego tytułu zasiłek w wysokości 623,60 zł miesięcznie. J. G. otrzymuje rentę rodzinną po mężu w wysokości 1006,92 zł miesięcznie. Skarżące nie wykazały innego majątku poza współwłasnością domu wielkości 100 m² i działki o powierzchni 0,93 ha. J. G. jest schorowana, wydaje na leki około 150 zł -200 zł miesięcznie. Pozostała część dochodu jest przeznaczana na wyżywienie, koszty utrzymania domu i inne bieżące wydatki.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyń, a zwłaszcza dochód przeznaczany w całości na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, w tym kosztów leczenia, brak majątku poza współwłasnością nieruchomości uznano, że nie są one w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.