Uzasadnienie
M. G. złożyła w dniu 26.VIII.2011 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. i M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1200 zł, a jej syn otrzymuje zasiłek stały w wysokości 444 zł netto miesięcznie. Miesięczne opłaty za wynajmowane mieszkanie wynoszą łącznie 1000 zł, a wydatki na leki – 250 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku. Oboje z synem są osobami niepełnosprawnymi.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży zatem obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim niski dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych niepełnosprawnych osób, w tym zakup leków oraz brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. Zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.