Uzasadnienie
W dniu 21 września 2010 r. J. M. złożył formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od koszów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Do 31 sierpnia 2010 r. otrzymywał zasiłek chorobowy w wysokości 300 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 65 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 6,84 ha. Z akt sprawy wynika, że skarżący w listopadzie 2009 r. wyprowadził się od żony i dwojga dzieci w wieku 14 i 11 lat. Postanowieniem Sądu Okręgowego zobowiązano wnioskodawcę do płacenia alimentów w wysokości po 300 zł na dziecko Z załączonych do skargi kart leczenia szpitalnego wynika, że skarżący w tym roku był leczony z powodu niedosłuchu, rwy kulszowej, chorób układu kostnego i stawów.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: zły stan zdrowia, brak stałego dochodu, posiadanie jedynie niewielkiego gospodarstwa rolnego i zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art.245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.