Uzasadnienie
R. K. złożył w dniu 31.I.2011 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur o łącznej wysokości 1666 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 80 m kw. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca użytkuje działkę numer ewidencji gruntów 31 w T. o powierzchni 0,6 ha. Oboje z żoną przewlekle chorują. Miesięcznie wydają 200 zł na leczenie i 400 zł na zakup leków. Ponadto ponoszą koszty utrzymania i remontu domu.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
Oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, w tym: niski dochód przypadający na dwie dorosłe osoby, duże wydatki na zakup leków i leczenie oraz posiadanie jedynie domu z działką, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie obejmuje zwrotu kwoty 200 zł już uiszczonej tytułem wpisów od zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.