Uzasadnienie
J. K. i E. K. złożyli w dniu 22.VII.2013 r. formularze PPF wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego od ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Skarżący pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie. Skarżąca oświadczyła, że rozpoczęła w lipcu 2013 r. prowadzenie działalności gospodarczej (zakładu ślusarskiego), opłaca z tego tytułu składkę na ZUS w wysokości 400 zł miesięcznie, nie jest w stanie podać wysokości osiąganego dochodu, wcześniej była na utrzymaniu męża. Wnioskodawcy wykazali własność domu wielkości 150 m² na działce o powierzchni 71 arów, samochodu dostawczego o wartości około 6000 zł. Skarżący podali następujące wydatki miesięczne: rata kredytu budowlanego - 750 zł, zakup leków - 100 zł, energia elektryczna – w domu 400 zł, w zakładzie – 500 zł, telefon – 180 zł, gaz – 200 zł, wywóz śmieci – 50 zł, wywóz nieczystości- 140 zł. Ponadto płacą 3500 zł rocznie za zakup opału na zimę. Podatek od prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej wynosi 2500 zł rocznie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie wnioski o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi podlegają oddaleniu. Wnioskodawcy nie wykazali w sposób przekonujący, że nie stać ich na poniesienie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Podane przez skarżących wydatki związane tylko z uiszczaniem opłat za media w domu, rat kredytu budowlanego zakupem leków znacznie przewyższają zadeklarowany dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1600 zł brutto miesięcznie, który do lipca 2013 r. był wyłącznym źródłem ich utrzymania.
Skarżący nie podali, aby mieli problemy z regulowaniem opłat za media w domu i rat kredytu budowlanego, stać ich również na utrzymanie samochodu dostawczego o wartości około 6000 zł. Ponadto sami stwierdzili, w piśmie z dnia 5.VII.2013r., że prowadzą sprawy sądowe, które są dla nich bardzo kosztowne. W świetle powyższych okoliczności nie można uznać za wiarygodne i kompletne podanych przez skarżących informacji o wysokości i źródłach osiąganych przez nich dochodów. Wnioski o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi nie mogą więc zostać uwzględnione.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.