Uzasadnienie
M. K. złożyła zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 30 grudnia 2016 r. oddalające jej wniosek o wyłączenie sędziów. W zażaleniu zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2017 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez wypełnienie i nadesłanie formularza PPF w 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pełnomocnik odebrał wezwanie w dniu 20 stycznia 2017 r. Ponieważ w wyznaczonym terminie skarżąca nie wykonała powyższego obowiązku, zarządzeniem z dnia 13 lutego 2017 r. Starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił wniosek bez rozpoznania.
W dniu 22 lutego 2017 r. skarżąca wniosła sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego i zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o prawo pomocy, załączając jednocześnie wypełniony formularz PPF. W uzasadnieniu podniosła, że ma w tut. Sądzie 12 spraw, co powoduje, że łatwo jest się pogubić, które dokumenty zostały już złożone. Skarżąca była przekonana, że złożyła stosowne dokumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2).
Obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wynika z treści art. 252 Ppsa. Zgodnie zaś z art. 257 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W ocenie Sądu zaskarżone sprzeciwem zarządzenie referendarza sądowego z dnia 13 lutego 2017 r. jest prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, do którego załączony został stosowny formularz, wynika, że pełnomocnik skarżącej odebrał ww. przesyłkę w dniu 20 stycznia 2017 r. Wyznaczony termin do złożenia wypełnionego formularza upłynął zatem z dniem 27 stycznia 2017 r. Referendarz sądowy trafnie więc przyjął, że termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upłynął bezskutecznie, co skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania - na podstawie art. 257 Ppsa. Skarżąca zresztą nie kwestionuje faktu niezłożenia wypełnionego formularza w wyznaczonym terminie.
Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje złożenie przez skarżącą wypełnionego formularza PPF wraz ze sprzeciwem. Formularz ten został bowiem złożony na etapie postępowania wywołanego sprzeciwem i nie może sanować braku urzędowego formularza, do złożenia którego wezwano pełnomocnika skarżącej zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2017 r. Podobnie, bez wpływu na rozstrzygnięcie sprzeciwu pozostaje ocena przyczyn wskazanych jako usprawiedliwienie niezłożenia formularza w terminie. Okoliczności te mogą być ewentualnie przedmiotem oceny przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia formularza.
Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 260 § 1 i 2 w zw. z art. 257 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.