Uzasadnienie
A. M. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący mieszka z była żoną i synami, ale prowadzi odrębne od nich gospodarstwo domowe. Wnioskodawca przeszedł trzy operacje, jest umiarkowanie niepełnosprawny, cierpi na cukrzyce i dnę moczanową, utrzymuje się zasiłku z pomocy społecznej w wysokości 539 zł miesięcznie, otrzymuje również posiłki z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżący przeznacza uzyskiwany dochód na swoje utrzymanie, w tym zakup leków. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim niepełnosprawność, niski dochód z pomocy społecznej oraz brak majątku uznano, że on nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.