Uzasadnienie
J. S. złożył w dniu 16.VIII.2012 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy sprostowania numeru działki w akcie własności ziemi.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema dorosłymi córkami. Skarżący pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości1500 zł miesięcznie, jedna z córek osiąga z pracy roczny dochód w wysokości 2688 zł rocznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Z akt administracyjnych wynika, że posiada on gospodarstwo rolne w T., w stosunku do którego toczy się w sądzie postępowanie spadkowe.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym niski dochód przypadający na trzy dorosłe osoby w rodzinie i brak majątku poza nieruchomością objętą postępowaniem spadkowym, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dwóch córek. Zatem jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.