Uzasadnienie
Pismem z 23 maja 2016 r. Z. P., M. W. i M. W. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.
Postanowieniem z 28 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił zażalenie Z. P. i M. W. na postanowienie z 13 września 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc, że skarżący ci nie uzupełnili braków formalnych zażalenia, gdyż zamiast odpisów tego zażalenia złożyli 22 odpisy skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 20 kwietnia 2016 r.
Pismem z 15 listopada 2016 r. Z. P. i M. W. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków zażalenia na postanowienie z 13 września 2016 r. podnosząc, że niewłaściwe uzupełnienie jego braków nastąpiło bez ich winy gdyż nie są prawnikami, mają jedynie średnie zawodowe wykształcenie, a terminy prawnicze są im nieznane. Zasugerowali się tym, że sprawa dotyczy rozpoznania ich skargi i dlatego złożyli odpisy skargi. Podnieśli również, że pracownik sądu przyjmując składane odpisy skargi, po zapoznaniu się z wezwaniem do uzupełnienia braków potwierdził, że są one prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie.
W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków zażalenia skarżący upatrują w braku zrozumienia wezwania w tym przedmiocie, usprawiedliwionym – w ich ocenie - posiadanym wykształceniem zawodowym i brakiem wiedzy prawniczej.
Odnosząc się do powyższego zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w dochowaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2012 sygn. akt I OZ 450/12, postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. I OZ 865/10, postanowienie NSA z dnia 2 marca 2012r. sygn. akt I OZ 111/12, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należyta staranność w postępowaniu skarżących wymagała od nich zastosowania się do zarządzeń o wezwaniu do usunięcia braków zażalenia, w których wyraźnie wskazano, że ma to nastąpić przez "nadesłanie 22 egzemplarzy odpisów zażalenia", a nie odpisów skargi. Nawet gdyby przyjąć, że pracownik sądu potwierdził prawidłowość uzupełnienia braków zażalenia w sposób, w jaki uczynili to skarżący, co zresztą nie znajduje oparcia w aktach sprawy, to na samych skarżących spoczywała odpowiedzialność za złożenie odpisów zażalenia zgodnie z treścią zarządzeń z 28 września.
Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że w toku niniejszej sprawy skarżący bezskutecznie wnosili już o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc tę samą okoliczność, a mianowicie niezrozumienie treści wezwania sądowego. W tej sytuacji szczególną wagę winni byli przyłożyć do kolejnych czynności w tej sprawie podejmowanych.
Powyższe wskazuje na to, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków zażalenia nastąpiło bez winy skarżących.
Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że sprawa niniejsza zostanie merytorycznie rozpoznana przez Sąd – ze skargi M. W. Z. P. i M. W. będą w niej występowali w charakterze uczestników.
Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji