Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. G., na postanowienie Starosty z dnia [...] odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów obrębu [...]" polegającej na zmianie gleboznawczej klasyfikacji w działkach numer [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z treści postanowienia Starosty z dnia [...] wynika, że przedmiotem postępowania przygotowawczego do wszczęcia postępowania administracyjnego było żądanie W. G. dotyczące "wprowadzenia zmian w rejestrze gruntów obrębu [...]" polegającej na zmianie gleboznawczej klasyfikacji w działkach numer [...]". Żądanie to zostało wyinterpretowane przez organ prowadzący postępowanie z pisma J. G. i W. G. z dnia 8 stycznia 2008 r. W piśmie tym wnieśli między innymi w punktach od 11 do 17 o:
"11. działka 1312 pow. 1,62 ha – 41 arów – bez podatku,
- 12. działka 1366 – 1,88 ha – 88 arów III kl. Ł, 100 arów IV kl. Ł,
- 13. działka 1365 – 80 arów III kl. Ł z działki 1653 dopisać 6 arów IV i z 1350 37 arów stawu,
- 14. działka 1643 – 36 arów VI kl. Nieużytki,
- 15. działka 1352 – 80 arów V kl. Orne,
- 16. działka 1350 – 60 arów stawu,
- 17. działka 1119, 1685 po obu stronach rzeki lądy 43 arów V kl. Mamy mieć 8,60 do podatku za 2,70 ha".
Z kolei w piśmie z dnia 13 lutego 2012 r. Starosta zwrócił się do W. G. o potwierdzenie, że zdania wyodrębnione przez organ z różnych jego pism stanowią jego żądania. W piśmie z dnia 16 lutego 2012 r. W. G. zaakceptował w większości treść żądań w wersji określonej przez organ I instancji w piśmie z dnia 13 lutego 2012 r., a niektóre z nich zmodyfikował. Odnosząc się do punktu 7 tego pisma o treści: "7.zmianę klasyfikacji w działkach numer: [...]", W. G. stwierdził, że zdanie to powinno brzmieć: "Zmianę klasyfikacji gruntów w działkach [...]".
Prowadząc postępowanie przygotowawcze do wszczęcia postepowania administracyjnego Starosta wskazał, że W. G. nie jest osobą uprawniona do żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów w odniesieniu do działek [...] położonych w obrębie [...], gdyż nie jest stroną w tej sprawie i postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie.
Organ odwoławczy wskazał, ze żądanie W. G. dotyczące zmiany gleboznawczej klasyfikacji, a rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2013 r. Dotyczy w istocie odmowy wszczęcia postępowania w tej sprawie, albowiem zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady ministrów z dnia 12 września 2012 r. W sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. Z 2012 r. poz. 1246), reguluje, że klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy stwierdził, że W. G. nie jest żadną z wyżej wymienionych osób w odniesieniu do działek ewidencyjnych o numerach [...] położonych w obrębie [...], co powodowało, że nie jest on osobą legitymowaną do złożenia wniosku w przedmiocie zmiany gleboznawczej klasyfikacji.
Następnie organ odwoławczy powołujac art. 61a § 1 kpa stwierdził że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 kpa zostanie wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, a organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Tym samym organ odwoławczy zgodził się ze Starostą, że W. G. nie jest osobą uprawnioną do żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów w odniesieniu do działek [...] położonych w obrębie [...].
Zdaniem organu II instancji podnoszone w zażaleniu naruszenie przez Starostę art. 7 kpa nie znajduje również uzasadnienia w niniejszej sprawie.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył W. G. wskazując, że się z nim nie zgadza.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie z dnia 27 września 2013 r. (data wpływu 1 październik 2013 r.) pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy:
- 1) art. 28 kpa w zw. z § 3 rozporządzenia rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów przez ustalenie, że W. G. nie jest stroną postępowania, ponieważ nie jest uwidoczniony w ewidencji gruntów i budynków jako właściciel lub władający działkami [...] choć jest to przedmiotem toczących się równoległe postępowań administracyjnych, które nie zostały jeszcze zakończone prawomocnymi i ostatecznymi decyzjami;
- 2) art. 7, art. 77 i art. 80 kpa przez sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym ustalenie, że W. G. nie jest, choćby w części, właścicielem działek o numerach [...];
- 3) art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez jego niezastosowanie i niezawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania zagadnienia wstępnego – ustalenia, czy W. G. winien być uwidoczniony w ewidencji gruntów jako właściciel działek o numerach [...].
Zarzucając powyższe wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Starosty z dnia [...], zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na pismo pełnomocnika skarżącego organ jeszcze raz wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być zatem brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zapadło w wyniku rozpatrzenia wniosku W. G. w przedmiocie wprowadzenia zmiany w rejestrze gruntów obrębu [...] polegającej na zmianie gleboznawczej klasyfikacji w działkach o numerach [...].
Ten konkretny wniosek będący przedmiotem badania w niniejszej sprawie poskutkował wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Bezsporne jest, że skarżący W. G. nie jest właścicielem ani też żadną z osób uprawnionych do złożenia wniosku o przedmiecie zmian gleboznawczej klasyfikacji w odniesieniu do działek oznaczonych nr [...].
Jak wskazały słusznie organy kwestie postępowania w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów jest postępowaniem odrębnym od postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. I zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1246) klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z tymi przepisami dane zawarte w ewidencji mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek stron ściśle w przepisach określonych.
W takiej sytuacji należy podzielić stanowisko organów, iż zasadnie na podstawie art. 61a § 1 kpa odmówiono skarżącemu wszczęcia postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmiany w rejestrze gruntów obrębu [...]polegającej na zmianie gleboznawczej klasyfikacji w działkach o numerach [...] z przyczyny, że wniosek nie pochodzi od uprawnionej strony.
Należy podkreślić, że W. G. nie jest wykazany w ewidencji gruntów i budynków jako właściciel lub władający działkami o numerach [...], tak więc nie był uprawniony do złożenia wniosku w przedmiocie przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji, również uprawnienia tego nie nabył poprzez jednoczesne złożenie wniosku o wpisanie go w rejestrze gruntów jako właściciela tych działek. Jak wynika z oceny materiału dowodowego organ nie ograniczył się tylko do zbadania wpisów w ewidencji gruntów i budynków lecz zbadał, również treści ksiąg wieczystych i jednoznacznie ustalił, że W. G. nie jest aktualnie właścicielem tych działek w tej sytuacji zarzut naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 kpa jest bezpodstawny i gołosłowny.
Również zarzut dotyczący niezastosowania art. 97 § 1 pkt 4 kpa jest niezasadny albowiem postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało wszczęte z uwagi że wniosek nie pochodził od strony, tak więc nie mogło dojść do zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie albowiem nie toczyło się ono.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto na treści art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust.1 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t).