Uzasadnienie
H. P. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie Ze względu na to, że skarżący zaznaczył w piśmie, że składa wniosek w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a ponadto jest reprezentowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez pełnomocnika z wyboru radcę prawnego G. D., uznano, że jest to wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca ma 77 lat, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną – lat 68. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 1520zł i 1800 zł, w sumie ich miesięczny dochód netto wynosi 3320 zł. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 118 m² o wartości 180000 zł. Wnioskodawca jest niepełnosprawny, oczekuje na operację zaćmy i przepukliny, leczy się psychiatrycznie. Skarżący podał następujące stałe wydatki: utrzymanie domu - 850 zł, opłaty za media – 300 zł, koszty leczenia u lekarzy specjalistów w gabinetach prywatnych– 450 zł, zakup lekarstw – 350 zł, ubezpieczenie – 150 zł, utrzymanie samochodu – 450 zł. Pozostała cześć dochodu jest przeznaczana na zakup wyżywienia, ubrań i małe remonty.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim duże wydatki na leczenie i zakup lekarstw oraz opłaty związane z utrzymaniem domu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem zasługuje na uwzględnienie jego wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi wynoszącego 500 zł. Umożliwi to rozpoznanie skargi H. P. przez wojewódzki sąd administracyjny.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.