Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 31 marca 2020 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce z dnia 17 grudnia 2019 r. znak: [...] odmawiającą M.W. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, tj. K.Ś., ur. w dniu 9 lipca 1950 r.
W dniu 29 kwietnia 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Kolegium wniosła M.W., podnosząc, że z uwagi na pogarszający się stan zdrowia matki zmuszona była z dniem 25 kwietnia 2020 r. zrezygnować z zatrudnienia, celem zapewnienia matce opieki. Skarżąca wskazała, że jest jedyną osobą, którą może sprawować powyższą opiekę i wniosła o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego.
W konsekwencji powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
Decyzją z dnia 3 czerwca 2020 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach uwzględniło w całości powyższą skargę i orzekło w ten sposób, że uchyliło własną decyzję z dnia 31 marca 2020 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 17 grudnia 2019 r. znak: [...] i w to miejsce orzekło o przyznaniu M. W. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, tj. K.Ś. na okres od 26 kwietnia 2020 r. do 30 kwietnia 2020 r. w wysokości 305,00 zł i na okres od 1 maja 2020 r. do bezterminowo w wysokości 1.830,00 zł miesięcznie. Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z powyższym Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania sądowego ze skargi M. W. Z notatki służbowej z dnia 17 lipca 2020 r. (k. 11 akt sprawy) wynika, że nie wpłynęła skarga na ww. decyzję Kolegium z dnia 3 czerwca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 378/13, Lex nr 1582107). Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza jednak, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi.
W niniejszej sprawie w świetle zarzutów i wniosków skargi oraz treści rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach wydanej dnia 3 czerwca 2020 r. stwierdzić należy, że skarga ta została w całości uwzględniona przez organ drugiej instancji po jej wniesieniu przez M.W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Organ odwoławczy, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 p.p.s.a., w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i wydał nową decyzję, uwzględniającą żądanie strony skarżącej w zakresie przyznania na jej rzecz prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką - K.Ś. na okres od 26 kwietnia 2020 r. do 30 kwietnia 2020 r. w wysokości 305,00 zł i na okres od 1 maja 2020 r. do bezterminowo w wysokości 1.830,00 zł miesięcznie.
Organ odwoławczy wyeliminował obie uprzednio wydane decyzje w pierwszej i drugiej instancji i wskazał w uzasadnieniu decyzji z dnia 3 czerwca 2020 r., że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę rezygnuje ze świadczenia pracy na podstawie stosunków prawnych wymienionych w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Kolegium ustaliło, że M.W. zrezygnowała z pracy zawodowej od dnia 26 kwietnia 2020 r. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego na stałe od dnia 26 kwietnia 2020 r., uwzględniając okoliczności, że wymagająca opieki K.Ś. została uznana za osobę o znacznym stopniu niepełnosprawności i nie ma znaczenia wiek, w jakim powstała u niej niepełnosprawność (w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt. K 38/13). Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie została jednak wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych powodów postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Skarga jako środek zaskarżenia została skonsumowana - uwzględniona przez organ w trybie autokontroli w całości.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.