Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej "S" wykonanie w budynku administracyjno-biurowym w K. przy ul. T. do dnia 31 grudnia 2007r. obowiązków określonych w § 232 ust. 4 i § 246 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690), polegających na wyposażeniu przedsionków przeciwpożarowych w urządzenia zapobiegające zadymianiu lub samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu oraz zamknięciu klatek schodowych i przedsionków przeciwpożarowych drzwiami o wymaganej klasie odporności ogniowej, a także wykonanie do dnia 31 grudnia 2006r. obowiązku określonego w § 258 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, polegającego na usunięciu lub zabezpieczeniu do stopnia trudno zapalności wykładzin podłogowych zastosowanych na drogach ewakuacyjnych w obiekcie.
W dniach 6, 7 i 12 czerwca 2006 r. w wyniku czynności kontrolno - rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej przeprowadzonych przez upoważnionego pracownika organu I instancji w Spółdzielni Mieszkaniowej "S" ustalono m.in., że w budynku nie występują urządzenia zapobiegające zadymianiu lub samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu, zainstalowane drzwi nie mają wymaganej klasy odporności ogniowej, a leżąca wykładzina na drogach ewakuacyjnych nie odpowiada stopniu trudno zapalności, a tym samym nie spełnia wymogów określonych w § 232 ust. 4, § 246 ust. 3 oraz § 258 ust. 2 cyt. wyżej rozporządzenia. Potwierdzeniem tych ustaleń jest protokół z czynności kontrolno - rozpoznawczych sporządzony w dniu 12 czerwca 2006r.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia kontrolne Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] znak [...] nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "S" wykonanie wyżej wymienionych obowiązków.
Odwołanie od przedmiotowej decyzji odnośnie pkt 2, dotyczącego wyposażenia przedsionków przeciwpożarowych w urządzenia zapobiegające zadymianiu lub samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "S" w K. wskazując, że przepisy powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz.U. nr.75 poz. 690 ze zm.) nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem nie mają one zastosowania do budynków istniejących.
Decyzją z dnia [...]Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690) przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego stosuje się również do budynków istniejących, jeżeli zagrażają one życiu ludzi. Zdaniem organu odwoławczego w przypadku stwierdzenia w budynku istniejącym warunków stwarzających zagrożenie życia ludzi w każdej sytuacji i czasie organ I instancji jest zobowiązany w myśl § 207 ust. 2 cytowanego rozporządzenia w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80 poz. 563) wszcząć postępowanie administracyjne zmierzające do usunięcia występujących w budynku zagrożeń.
Ze względu na powyższe Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej podkreślił, że ustalony w wyniku kontroli stan faktyczny może przyczynić się do zwiększenia zagrożenia życia oraz mienia mieszkańców w przypadku powstania pożaru. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., ponieważ odnoszą się one zarówno do budynków aktualnie budowanych, jak również już istniejących.
Skargę na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "S" w K., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca podniosła, że nie zgadza się zarówno z uzasadnieniem faktycznym i prawnym zaskarżonej decyzji podnosząc, że organ odwoławczy nie wykazał faktycznego zagrożenia, cytując wyłącznie przepisy o zagrożeniu ludzi, z których część nie ma zastosowania dla budynków istniejących.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Z kolei art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przewiduje, że sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie natomiast do regulacji art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja (lub postanowienie) podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki
Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a.
Na wstępie należy podnieść, że stosownie do przepisu art. 5 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 b cyt. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obiekt budowlany należy utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego. Przepis art. 61 powołanej ustawy stanowi, że na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa ciężar utrzymywania i użytkowania obiektu, zgodnie z opisanymi wyżej zasadami. Na gruncie ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r.
o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. nr 147, poz. 1229 z póź. zm.) odpowiednikiem wskazanych wyżej przepisów jest regulacja art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 w zw. z art. 4 ust. 1, zgodnie z którą właściciel, zarządca lub użytkownik budynku, zapewniając mu ochronę przeciwpożarową jest obowiązany przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych oraz zapewnić osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji.
Z treści powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa "S" w K. ma obowiązek zapewnić właściwą ochronę przeciwpożarową w zarządzanych przez siebie budynkach. Przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80 poz. 563), który został przywołany w podstawie prawnej decyzji, bezwzględnie nakazuje zastosowanie odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie do budynków istniejących w przypadku, kiedy stwarzają one zagrożenie dla życia ludzi.
Bezzasadny jest zatem zarzut skarżącej Spółdzielni, że ze względu na wybudowanie kontrolowanego budynku we wcześniejszych latach, w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690). Regulacja prawna zawarta w cyt. rozporządzeniu ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom zarówno nowo budowanych obiektów, jak również już istniejących (§ 207 ust.
2) jeżeli zagrażają one życiu ludzi, zaś zmiany przepisów dotyczących ochrony pożarowej na przestrzeni lat należy, zdaniem Sądu odczytywać jako wyraz troski ustawodawcy o bezpieczeństwo mieszkańców budynków i innych obiektów budowlanych.
Zgodnie z § 246 ust. 1 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r w budynku wysokim powinny być co najmniej 2 klatki schodowe obudowane i oddzielone od poziomych dróg ewakuacyjnych przedsionkiem przeciwpożarowym, zgodnie z wymaganiami § 232. Natomiast § 246 ust. 3 reguluje, że klatki schodowe i przedsionki przeciwpożarowe, stanowiące drogę ewakuacyjną w budynku wysokim zakwalifikowanym do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, a takim jest przedmiotowy budynek przy ul. T., winny być wyposażone w urządzenia zapobiegające zadymianiu lub samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu wykrywania dymu. Przedsionki przeciwpożarowe w administrowanym przez skarżącą budynku tego warunku nie spełniają.
Należy zatem podzielić stanowisko organu orzekającego, że brak wyposażenia przedsionków przeciwpożarowych w urządzenia zapobiegające zadymieniu lub samoczynne urządzenia oddymiające może spowodować w czasie powstania pożaru utrudnienie lub uniemożliwienie przeprowadzenia skutecznej ewakuacji użytkowników budynku. Zgodnie z tym przepisem dopuszczalne jest jedynie stosowanie dodatkowych klatek schodowych niespełniających wymagań § 246, jeżeli łączą one kondygnacje będące w jednej strefie pożarowej. Jednak takie klatki schodowe nie występują w budynku przy u. T. Tylko równoczesne zastosowanie systemów oddymiania lub zabezpieczenia przed zadymieniem klatek schodowych, przedsionków oraz poziomych dróg ewakuacyjnych zapewnia odpowiednią ochronę ludzi przed narażeniem na ekspozycję dymu i gazów pożarowych.
Powyższe ustalenia faktyczne zostały poczynione przez organy obu instancji na podstawie protokołu z przeprowadzonej w dniach 6, 7 i 12 czerwca 2006 r. kontroli budynku administracyjno-biurowego przy ul. T. w K. administrowanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową "S" w K. Nie może budzić wątpliwości, że przedmiotowy protokół został sporządzony zgodnie z wymaganiami zawartymi w przepisie § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 października 2005 r. w sprawie czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzanych przez Państwową Straż Pożarną (Dz. U. z 2005 r. Nr 225, poz. 1934) i przez upoważnioną osobę - stosownie do § 11 i § 12 ust. 1 pkt 3 cyt. rozporządzenia. Przedstawiciel kontrolowanej Spółdzielni - pomimo pouczenia o prawie wniesienia zastrzeżeń do protokołu - podpisał go bez wnoszenia uwag.
W konsekwencji należy uznać, że skarżąca zgodziła się z ustaleniami kontroli albowiem, jak wskazano wyżej, uwag i zastrzeżeń do wyników kontroli nie wniosła. Wynik tych czynności kontrolno-rozpoznawczych wykazuje, że przedmiotowy budynek należy uznać za zagrażający życiu ludzi zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80 poz. 563).
Z uwagi na powyższe należy zaaprobować ustalony przez organy stan faktyczny sprawy, jak również przedstawioną argumentację prawną.
Niezależnie od podniesionych okoliczności należy podkreślić, że bezpieczeństwo mieszkańców kontrolowanych budynków jest wartością nadrzędną i winno obligować skarżącą do podjęcia wszelkich działań zmierzających do zapewnienia im ochrony przeciwpożarowej.
Mając na uwadze powyższe, uznając skargę za nieuzasadnioną, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.