Uzasadnienie
R. Ś. złożyła w dniu 10.II.2012 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem. Skarżąca wykazała własność domu połączonego z oborą wielkości 60 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 5 ha, samochodu marki Volkswagen Jetta z 1988 r. wartości 500 zł, niesprawnego technicznie ciągnika rolniczego. Wnioskodawczyni podała, że ze sprzedaży jajek i mleka osiąga miesięczny dochód w wysokości 50 zł. Skarżąca oświadczyła, że często korzysta z pomocy sąsiadów, a koszty związane z utrzymaniem, leczeniem, wpłatami na KRUS, podatek i ubezpieczenie budynków przekraczają jej możliwości finansowe. Syn pomaga jej w prowadzeniu gospodarstwa rolnego.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim: utrzymywanie się wyłącznie z nierentownego gospodarstwa rolnego, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie i utrudniający udział w postępowaniu przed sądem uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.