Uzasadnienie
Z. L. złożył w dniu 7.X.2010 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem studiującym na Politechnice. Cała rodzina utrzymuje się z renty skarżącego w wysokości 1245,18 zł brutto i dochodu z działalności gospodarczej w wysokości 600 zł miesięcznie. Żona i syn nie osiągają żądnego dochodu. Wnioskodawca i jego żona są osobami niepełnosprawnymi. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz mieszkania spółdzielczego wielkości 57,69 m kw. Czynsz za mieszkanie wynosi 451 zł. Rodzina wnioskodawcy ma duże zaległości w opłatach czynszowych. Ponadto ponoszą następujące wydatki miesięczne: 90 zł na energię elektryczną, 40 zł na gaz, 80 zł na zakup leków oraz inne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie tylko kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
Oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, w tym niski dochód na trzy dorosłe osoby w rodzinie, w tym dwie niepełnosprawne, wydatki na zakup oraz brak majątku poza mieszkaniem, zaległości w opłatach czynszowych uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.