Uzasadnienie
M. S. złożył w dniu 5 listopada 2009 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego w wysokości 679,12 zł netto miesięcznie. Skarżący jest właścicielem drewnianego domu wielkości 75 m kw na działce o powierzchni 375 m kw oraz murowanego budynku wielkości 100 m kw oddanego w bezpłatne użytkowanie siostrzenicy. Wnioskodawca nie wykazał żadnych oszczędności, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art., 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
W rozpatrywanej sprawie uwzględniając przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim bardzo niski dochód oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.