Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę S. G. na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
Skarżąca w dniu 24 listopada 2009 r. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1064,51 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem wielkości 37,3 m kw. za które płaci 240 zł miesięcznie. Reszta dochodu jest przeznaczana na bieżące utrzymanie wnioskodawczyni, a 200 zł na zakup leków.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącej, w tym dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i brak majątku poza małym mieszkaniem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.