Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu zażalenia W. R. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] w sprawie zawiadomienia W. R. o możliwości wniesienia podania w sprawie wyegzekwowania rozbiórki samowolnie wykonanych elementów budowlanych w budynku mieszkalnym położonym w S. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że w związku z wszczęciem na wniosek I. i H. K. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego skarżący w dniu 24.07.2006r. złożył pismo. W piśmie tym, podnoszone były także kwestie samowoli budowlanej i wydanego w tym zakresie nakazu rozbiórki. Z uwagi na fakt, iż podanie z dnia 20.07.2006r. dotyczyło także spraw podlegających załatwieniu przez inny organ, w ocenie organu odwoławczego zasadnie na podstawie art. 66 § 1 k.p.a. zawiadomiono wnoszącego W. R., że w sprawie samowoli budowlanej, w tym realizacji prawomocnego orzeczenia o nakazie rozbiórki, powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu tj. do Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Burmistrz Miasta i Gminy, uczynił natomiast przedmiotem rozpoznania sprawy należące do kompetencji tj. uwzględnienie podania z dnia 20.07.2006r. jako uwag zgłoszonych przez stronę do prowadzonego postępowania o ustalenie warunków zabudowy.
W ocenie organu odwoławczego postanowienie organu I instancji z dnia [...] wydane zostało zgodnie z treścią art. 66 § 1 i 2 k.p.a., a zatem brak jest podstaw do zmiany lub uchylenia tego postanowienia.
W. R. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Kolegium Odwoławcze z dnia [...] nie sformułował żadnego zarzutu w zakresie wydania tego postanowienia z naruszeniem prawa i nie zakwestionował stanowiska zajętego przez organy rozstrzygające sprawę. Natomiast w uzasadnieniu skargi W. R. podniósł zarzuty w zasadzie skierowane przeciwko decyzji nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego na działce. Zdaniem skarżącego Urząd Miasta i Gminy powinien odmówić p. I. i H.K. ustalenia warunków zabudowy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę nie znajdując warunków do jej uwzględnienia, podtrzymało stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm)., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a., decyzja /lub postanowienie/ podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
- - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa procesowego w szczególności przepisu art. 7 i 77 § 1 kpa, które stanowiło podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a.
Organ pierwszej instancji, mając do dyspozycji podanie skarżącego z dnia 20.07.2006r. (k.6), uznał, że dotyczy ono zarówno wydania decyzji o warunkach zabudowy jak i wyegzekwowania rozbiórki samowolnie wykonanych elementów budowlanych na działce nr ewid. 4086 położonej w S. Podczas gdy z treści powołanego pisma wynika, iż intencją skarżącego było przeciwstawienie się wydaniu na rzecz pp I. K. decyzji o warunkach zabudowy w aktualnym stanie faktycznym. Świadczy o tym powoływanie się w tym piśmie na istniejącą samowolę budowlaną, która zdaniem skarżącego stanowi budowlę składającą się ze ścian, okien, drzwi i zadaszenia, o powierzchni około 15 m-, a nie jak organ twierdzi wykonanie kilku elementów budowlanych. Dlatego skarżący poddaje w wątpliwość zasadność prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji, gdy na działce nr ewid. 4086 położonej w S. istnieje samowola budowlana. Skarżący zarzuca organowi, iż wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy w ten sposób dokonana legalizacji tej samowoli. Protestując wydaniu decyzji, daje temu wyraz również w odwołaniu (k.
8) z którego wynika, iż z uwagi na zawiadomienie go o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 4086 położonej w S. p.p. I. K. domaga się, aby organ rozważył fakt, iż w miejscu planowanej inwestycji istnieje samowola budowlana, co, do której istnieje prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie utrzymujący w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę. Należy stwierdzić, że powołane przez skarżącego okoliczności i zarzuty do postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie dawały organowi podstawy do uznania, iż podanie skarżącego dotyczy kilku spraw. W ocenie Sądu nie powinno budzić wątpliwości, iż organ odwoławczy po analizie akt sprawy, w tym odwołania, utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji, sam również błędnie zinterpretował intencje skarżącego.
W związku z treścią powołanego pisma skarżącego, jego odwołania, a także zarzutów skargi skierowanych w zasadzie przeciwko wydanej decyzji Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji położonej na działce nr ewid. 4086 stanowiącej własność I. K., jest istotne, iż organ, do którego skarżący wniósł podanie był właściwy w sprawie, które na podstawie żądania zawartego w tym podaniu można było skonstruować. Stwierdza się, bowiem kompetencję Burmistrza Miasta i Gminy do załatwienia sprawy w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji postąpił nieprawidłowo, wydając jako zbędne w okolicznościach przedmiotowej sprawy na podstawie art. 66 § 1 kpa postanowienie z dnia [...]. Powinien natomiast jako organ wyłącznie właściwy rozważyć wszystkie zawarte w piśmie skarżącego zarzuty, które bezspornie dotyczyły wyłącznie toczącego się postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.
Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia, uznać należy, iż orzekające w sprawie organy naruszyły przepisy postępowania tj. art. 7, 77 i 66 § 1 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji skarga na mocy art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)., podlega uwzględnieniu. Postanowienie Sądu o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia wyczerpuje dyspozycję art. 152 cyt. ustawy p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy powołanych przepisów orzekł jak w sentencji.