Uzasadnienie
M. M. złożył w dniu 5 listopada 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć środowiskowych na rok 2008.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepracującą zawodowo żoną i trzema małoletnimi córkami, z których dwie uczęszczają do szkół. Skarżący jest rolnikiem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wykonywania drobnych usług remontowo-budowlanych, która przynosi miesięczny dochód niewiele około 1200 zł. Wnioskodawca wraz z żoną są posiadaczami mieszkania własnościowe spółdzielcze wielkości 56 m kw. oraz właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,72 ha. Ponadto skarżący dzierżawi nieruchomość rolną o powierzchni 6,80 ha. Roczny dochód z całego gospodarstwa rolnego wynosi 1434 zł. Na 2008 r. wnioskodawcy zostały przyznane dopłaty obszarowe i ONW w wysokości 4027,60 zł. Żona skarżącego pobiera zasiłek rodzinny w wysokości 250 zł miesięcznie. W sumie pięcioosobowa rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 1905,13 zł. Skarżący oświadczył, że jego rodzice pomagają mu w utrzymaniu rodziny.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód, który nie wystarcza na pełne zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych pięcioosobowej rodziny, posiadanie tylko gospodarstwa rolnego i mieszkania oraz korzystanie z pomocy społecznej uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i trojga małoletnich dzieci, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
E