Uzasadnienie
W. M. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe żoną, córką, zięciem i dwoma niepełnoletnimi wnuczkami. Wnioskodawca wykazał własność domu wielkości 120 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 3,80 ha i współwłasność działki o powierzchni 1,12 ha. Skarżący osiąga z gospodarstwa rolnego miesięczny dochód w wysokości około 1000 zł, jego żona pobiera emeryturę w wysokości 930 zł netto miesięcznie. Córka i zięć są bezrobotnymi, nie osiągają żadnego dochodu, wraz z dziećmi pozostają na utrzymaniu wnioskodawcy.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych jego sześcioosobowej rodziny oraz brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.