Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne (pkt I) oraz zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego (pkt II). W podstawie prawnej powołano odpowiednio art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Uzasadniając wydane orzeczenie Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z 1 –dniowym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a., gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi T. K. w dniu 28 kwietnia 2015r., podczas gdy skarga została nadana w dniu 29 maja 2015r.
W ustawowym terminie adwokat skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia, wskazując na naruszenie:
- 1. prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, a to art. 53 ust. 1 pkt 2 § 1 ustawy P.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skarżący nie zachował 30 –dniowego terminu do wniesienia skargi;
- 2. naruszenie przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, 8, 77, 80 K.p.a. w zw. z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych przez niezastosowanie polegające na niedokonaniu pełnego ustalenia stanu faktycznego oraz prawnego polegającego na błędnym uznaniu i nieuwzględnieniu faktu, iż skarżący wniósł skargę kasacyjną w terminie.
W załączeniu przedstawiono wydruk śledzenia przesyłek (Tracking) ze strony internetowej Poczty Polskiej, z którego wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pełnomocnikowi T. K. w dniu 29 kwietnia 2015r.
Mając na uwadze powyższe złożono wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego uzasadnionych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 179a ustawy P.p.s.a., jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna.
Dokonując autokontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd w wyniku analizy nadesłanego nowego materiału dowodowego uznał, że podstawy zawarte w pkt 1 skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. W aktach administracyjnych (k.
64) znajduje się zwrotne potwierdzenie doręczenia zaskarżonej decyzji osobie posiadającej stosowne upoważnienie pełnomocnika T. K. nr 4/2015, zawierające podpis odpowiedniej osoby wraz ze wskazaniem daty 28 kwietnia 2015r. Tymczasem, jak wynika z nadesłanego przy skardze kasacyjnej wydruku śledzenia przesyłek (Tracking) ze strony internetowej Poczty Polskiej, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została w rzeczywistości doręczona dzień później (w dniu 29 kwietnia 2015r.). Powyższe przesądza o wniesieniu skargi kasacyjnej w ustawowym 30 – dniowym terminie, określonym w art. 53 § 1 ustawy P.p.s.a. Bezpodstawne natomiast było zarzucanie Sądowi naruszenia art. 7, 8, 77, 80 K.p.a., gdyż przepisy te adresowane są do organów administracji publicznej – nie zaś do sądów administracyjnych.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 179a ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008r. o sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 ustawy P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Ponadto w niniejszej sprawie nie doszło jeszcze do wydania merytorycznego wyroku, w którym – w przypadku uwzględnienia skargi – możliwe byłoby zawarcie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 ustawy P.p.s.a.). Z tego też względu brak było podstaw do zasądzenia żądanych przez skarżącego kosztów postępowania sądowego – o czym orzeczono w pkt II postanowienia.