Uzasadnienie
W dniu 20.IX.2012 r. S. O. złożyła urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 80 lat i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości w wysokości 1670 zł, a jej niepełnosprawny syn otrzymuje rentę w wysokości 670 zł miesięcznie, w sumie 2340 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem jednorodzinnym i działką o powierzchni 2,14 ha nieużytkowaną z powodu braku dojazdu. Z załączonej do wniosku dokumentacji medycznej wynika, że skarżąca i jej syn są osobami ciężko chorymi, wymagającymi leczenia i stałego przyjmowania leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni, w tym: podeszły wiek, nieporadność, dochód, który jest przeznaczany w całości na bieżące utrzymanie dwóch dorosłych osób, bardzo zły stan zdrowia jej samej i syna, wiążący się z wydatkami na zakup leków i leczenie oraz brak majątku poza niewielką nieruchomością, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.