Uzasadnienie
P. K. złożył w dniu 10 listopada 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie płatności cukrowej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżący jest wraz z bratem i matką właścicielem domu wielkości 90 m kw, stodoły i obory. Wykazał także własność ciągnika rolniczego z 1988 r. oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 5,09 ha, z czego 2,08 jest obciążone kredytem bankowym. Gospodarstwo rolne przynosi dochód w wysokości 600 zł brutto miesięcznie. Z akt sprawy wynika, że skarżącemu została przyznana zaskarżoną decyzją płatność cukrowa w wysokości 2624,61 zł na 1 tonę buraków cukrowych. Matka skarżącego w związku chorobami serca i miażdżycą przeznacza większość swojej renty w wysokości 590 zł miesięcznie na leczenie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca w sposób przekonujący wykazał, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i chorej matki. Przemawia za tym przede wszystkim przede fakt, że skarżący posiada tylko niskodochodowe gospodarstwo rolne, częściowo obciążone kredytem bankowym, a jego matka przeznacza pobieraną rentę na leczenie. W tej sytuacji jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.