Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Przedsiębiorstwa "A." Sp. z o.o. w K. Odział M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wagi samochodowej.
W dniu 8 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęło pismo skarżącego (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 2 marca 2011 r. na adres Sądu), w którym domagał się przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wpis nie został uiszczony z przyczyn nie zawinionych przez skarżącą Spółkę i od niej niezależnych. O nieuiszczeniu wpisu Spółka bowiem dowiedziała się w dniu doręczenia odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 25 lutego 2011 r. i niezwłocznie w tym samym dniu uiściła wpis.
Skarżąca Spółka wskazała, że w dniu 2 marca 2011 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu ustaliła, że odbiór przesyłki z wezwaniem do uiszczenia wpisu został potwierdzony w dniu 28 stycznia 2011 r. przez B.R., która w ramach biura rachunkowego świadczy na rzecz Spółki usługi księgowe.
Skarżąca Spółka wskazała, że z wyjaśnień B.R. wynika, że w dniu 28 stycznia 2011 r. była w biurze Spółki w M. po dokumenty do księgowania.
W czasie jej pobytu, pod nieobecność innych pracowników, przybył listonosz z pocztą i przekazał jej wezwanie z Sądu. Następnie B.R. zabrała przesyłkę wraz z innymi dokumentami do księgowania. Następnego dnia nie pojawiła się w siedzibie Spółki, od 29 stycznia 2011 r. choruje i jest nieobecna, a co więcej nie przekazała Spółce informacji o treści wezwania sądowego. Dopiero w trakcie rozmowy telefonicznej w dniu 2 marca 2011r. B.R. przyznała, że odebrała wezwanie i nie przekazała go spółce.
Skarżąca podkreśliła, że wobec powyższego należy uznać, że uchybienie terminu jest przez nią niezawinione, ani też nie wynika z winy jej pracownika, bądź z zaniedbań organizacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Odnosząc się do okoliczności uzasadniającej w przekonaniu skarżącej brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, tj. faktu, że opóźnienie było spowodowane nieprawidłowym postępowaniem osoby świadczącej dla Spółki usługi księgowe, która pokwitowała odbiór wezwania do uiszczenia wpisu sadowego w dniu 28 stycznia 2011r. i nie przekazała go Spółce, należy podkreślić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Jak wynika z powołanego na wstępie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340).
O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyr. NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148).
Mając powyższe na uwadze nie można przyjąć, aby po stronie skarżącej spółki braku było winy w uchybieniu terminu.
W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że podmiot profesjonalnie trudniący się działalnością gospodarczą ma obowiązek zorganizowania swego biura w sposób zapewniający sprawne funkcjonowanie i kontakty z interesantami czy też osobami doręczającymi korespondencję. Osoba doręczająca jednostce organizacyjnej pismo nie ma obowiązku sprawdzania, czy pismo odbiera osoba uprawniona, a tym bardziej poszukiwania takiej osoby w lokalu siedziby (por. postanowienie NSA z 30 maja 2008 r. w sprawie o sygn. I FZ 140/08, LEX Nr 494223). Zadaniem zarządu skarżącej spółki było zorganizowanie pracy i nadzoru nad podległymi mu pracownikami oraz osobami przebywającymi w siedzibie spółki w godzinach jej pracy w taki sposób, by zapewnić sprawne funkcjonowanie podmiotu oraz zapewnienie przestrzegania ustalonych reguł postępowania i eliminowania zaistniałych nieprawidłowości (w tym także co do sposobu postępowania z korespondencją).
Ponieważ określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka przywrócenia terminu nie została spełniona, wniosek nie mógł zostać uwzględniony, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.