Uzasadnienie
W.B. złożyła w dniu 16.VIII.2013 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwudziestosiedmioletnią niepełnosprawną córką. Obie utrzymują się z zaliczki emerytalnej skarżącej w wysokości 830 zł i dwóch zasiłków pielęgnacyjnych po 153 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz mieszkania wielkości 38 m². Wnioskodawczyni podała następujące wydatki miesięczne: 136,77 zł za ogrzewanie, 94 zł za prąd, 94,90 zł za gaz, 88 zł tytułem wydatków eksploatacyjnych, 64 zł za wodę i ścieki, 31 zł na fundusz remontowy, 350 zł na leki. Skarżąca jest niepełnosprawna, ma wstawiony rozrusznik serca i cierpi na napadowe migotanie przedsionków, co potwierdzają karty informacyjne leczenia szpitalnego dołączone do wniosku.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również wynagrodzenie fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową W. B., przede wszystkim: niski dochód na dwie dorosłe osoby w rodzinie, brak majątku poza małym mieszkaniem oraz zły stan zdrowia wiążący się z dużymi wydatkami na leczenie i zakup leków uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania adwokata z urzędu.
Należy natomiast poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit.a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej np. zasiłków celowych. Oznacza to, że skarga W. B. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od wnioskodawczyni jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.