Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]. znak: [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania M.S. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił w całości decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] znak: [...], orzekającą o uchyleniu w całości ostatecznej decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] o utracie przez M.S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 18 maja 2006 r. z powodu podjęcia zatrudnienia.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny sprawy:
M.S. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 21 czerwca 2000 r. i na mocy decyzji Starosty z dnia [...] został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od 29 czerwca 2000 r.
Na mocy decyzji organu I instancji z dnia [...]. M.S. utracił od dnia [...] prawo do zasiłku dla bezrobotnych z powodu upływu okresu jego pobierania.
W dniu [...]. zainteresowany złożył do Powiatowego Urzędu Pracy, że z dniem [...]. rozpoczął pracę na umowę zlecenia, w związku z czym organ I instancji decyzją z dnia [...]. pozbawił go od dnia [...] statusu osoby bezrobotnej.
W dniu 13 lipca 2006 r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęła decyzja ZUS z dnia [...] orzekająca o przyznaniu M.S. na okres od 1 września 2002 r. do 30 września 2003 r. prawa do renty z powodu częściowej niezdolności do podjęcia pracy.
W związku z tym decyzją z dnia [...] znak: [...] organ I instancji, powołując się na przepis art. 154 kpa uchylił w całości decyzję z dnia [...], stwierdzając w jej treści, że ze względu na słuszny interes strony odstępuje od jej uzasadnienia.
M.S. wniósł od powyższej decyzji odwołanie.
Rozpatrując odwołanie od decyzji znak: [...] organ odwoławczy decyzją z dnia [...] znak: [...] uchylił ją ze względów proceduralnych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji stwierdzając, że organ I instancji wydając decyzję zastosował niewłaściwy tryb administracyjny. Zgodnie z powołanym przez organ I instancji przepisem art. 154 § 1 kpa decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
Zdaniem Wojewody w sprawie niniejszej przepis ten nie może być zastosowany, gdyż status bezrobotnego jest również uprawnieniem i uchylenie decyzji o jego utracie z intencją pozbawienia zainteresowanego statusu bezrobotnego z datą wcześniejszą (również w dniu 14 lipca 2006 r. organ I instancji wydał decyzję orzekającą o pozbawieniu M.S. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 września 2002 r. tj. od dnia nabycia uprawnień do renty) nie może zostać uznane za korzystne dla strony.
Ponieważ w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia 22 maja 2006 r. wyszły na jaw nowe, nieznane wcześniej organowi I instancji okoliczności, zaszły przesłanki do wznowienia postępowania postanowieniem w trybie art. 145 § 1 kpt. 5 kpa, a następnie wydania decyzji na podstawie art. 151 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] wniósł M.S., wnosząc o przyznanie i wypłacenie zaległości z tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Zarzucił, iż nabył prawo do renty z powodu częściowej niezdolności do podjęcia pracy od 1.IX.2002 r. do 30.IX.2003 r. i od dnia 1.X.2003 r. nabył prawo do płatnego zasiłku dla bezrobotnych
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek przyczyny jej uwzględnienia nie są tożsame z przedstawionymi przez skarżącego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na Sądzie zatem ciąży obowiązek kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem we wszystkich aspektach, nie tylko tych podniesionych w skardze.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa (bez podstawy prawnej), co zgodnie z przepisem art. 156 § 1 pkt 2 kpa stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji.
Na wstępie należy stwierdzić, że wyłącznym trybem weryfikacji decyzji nieostatecznej w kodeksie postępowania administracyjnego jest postępowanie odwoławcze, które oparte jest w pełni na zasadzie skargowości. Może ono być uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej - wniesienia odwołania, nigdy nie może być wszczęte w urzędu. Zatem dopiero czynność strony, którą jest wniesienie odwołania w terminie określonym w art. 129 kpa powoduje, że organ wyższego stopnia może skorzystać z uprawnień, jakie są przewidziane dla organu odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 25.V.1984 r. II SA 2048/83 - ONSA 1984, Nr 1, poz. 51).
W sprawie niniejszej organ odwoławczy uznał, że złożone dnia 14.08.2006 r. pismo M.S., zawierające "prośbę o wypłacenie zasiłku dla bezrobotnych za okres od 1.X.2003 r. do 30.09.2004 r." jest odwołaniem od decyzji z dnia 14 lipca 2006 r. znak: OS.II-DJ-4-7101-2097/06.
Wprawdzie treść odwołania nie wskazuje wyraźnie, której decyzji dotyczy (obie decyzje zostały doręczone skarżącemu dnia 1 sierpnia 2006 r.), jednak w piśmie tym wskazano znak decyzji, a jest nim znak: OS.II-DJ-4-7101-2098/06, oznaczający decyzję z dnia 14 lipca 2006 r. orzekającą o utracie przez M.S. statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 września 2002 r.
Podnieść należy, że Wojewoda to samo pismo potraktował także jako odwołanie od decyzji znak: [...] i wydał decyzją odwoławczą (znak: [...]).
Zatem uznać należy, że Wojewoda w sprawie niniejszej bez podstawy prawnej wystąpił w charakterze organu odwoławczego i uchylił decyzję, która faktycznie nie była zaskarżona. Wydana decyzja odwoławcza (znak: [...]), dotyczy bowiem innej decyzji (znak: [...]), niż zaskarżona w odwołaniu M.S. (znak: [...]).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stwierdził jej nieważność. Rozstrzygnięcie Sądu nie wymagało w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy. Istotą stwierdzenia nieważności decyzji jest to, że przesłanka będąca przyczyną stwierdzenia tej nieważności istniała już w dacie wydania tej decyzji. Inaczej mówiąc, decyzja, której stwierdzono nieważność, wydana została niezgodnie z prawem obowiązującym w dacie jej wydania.