Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25.IX. 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.W. na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżąca złożyła w dniu 27.X.2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo, jest osoba niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (co potwierdza załączone do wniosku orzeczenie) i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1203,74 zł netto miesięcznie. Skarżąca płaci miesięcznie 806 zł za wynajem pokoju i media, 22 zł za TV, 53,51 zł za leki, 50 zł tytułem kosztów sądowych z postępowania przed sądem powszechnym. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, a zwłaszcza niski dochód z emerytury, który jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i zobowiązania sądowe oraz brak majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty 100 zł już uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.