Uzasadnienie
M. T. złożyła w dniu 29.VII.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni jest wdową, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną czternastoletnią córką. Obie utrzymują się z zasiłków z pomocy społecznej w łącznej wysokości 1128 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Z zaświadczenia wystawionego przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, że M. T. wynajmuje od osoby prywatnej stary, jednoizbowy dom drewniany, zniszczony na skutek przemakania.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń prze sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawczy, przede wszystkim: niski dochód z pomocy społecznej przypadający na dwie osoby, w tym jedną niepełnosprawną i brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.