Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez M. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 2 marca 2021 r. znak: [...] odmawiające wszczęcia na wniosek A. W. postępowania administracyjnego w sprawie nakazania rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego realizowanego na działce nr ewid.[...] w miejscowości K. Z., gmina G.. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone jedynie M. W. (przez skrzynkę ePUAP).
Natomiast skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosły A. W. i M. W..
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że A. W. nie przysługiwało prawo wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga A. W. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2108380). Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności (por. postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 554/20, publ. www.orzeczenia.nsa.pl).
Niniejsza sprawa dotyczy postanowienia znak: [...] z 30 kwietnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia wniesionego przez M. W.. Postanowienie to dotyczyło jedynie M. W. i tylko M. W. jako jedynej stronie postępowania zostało doręczone (przez ePUAP – zgodnie z żądaniem wyrażonym przez stronę w toku postępowania administracyjnego).
Dlatego też, skoro jedynym adresatem zaskarżonego postanowienia była M. W., gdyż dotyczyło ono jej praw lub obowiązków, to tylko M. W. ma interes prawny w jego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji M. W. jest jedyną osobą uprawnioną do wniesienia skargi na to postanowienie.
Natomiast A. W. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego w tej sprawie postanowienia z 30 kwietnia 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Tym samym nie posiada ona interesu prawnego w jego zaskarżeniu.
Wobec powyższego, skoro A. W. nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, stąd jej skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
Ubocznie należy podnieść, że zażalenie A. W. na ww. postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] marca 2021 r. znak: [...] zostało rozpoznane przez organ drugiej instancji wydaniem postanowienia z [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] i postanowienie to doręczono A. W. jako stronie postępowania i podlega ono odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.