Uzasadnienie
B. M. złożyła w dniu 23.II.2012 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.
Wnioskodawczyni podała w formularzu, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1800 zł brutto miesięcznie. Skarżąca wykazała własność domu mieszkalnego wielkości 90 m², mieszkania wielkości 70 m², stodoły i działki rolnej o powierzchni 3,20 ha. Wnioskodawczyni cierpi na cukrzyce insulinozależną, musi utrzymywać specjalną dietę, leczy się prywatnie, często jeździ do sanatorium. Emerytura nie wystarcza jej na pokrycie pełnych kosztów leczenia i utrzymania domu.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącej, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, duże wydatki na leczenie i brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.