Uzasadnienie
A. B. złożyła w dniu 2 grudnia 2009 r. formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Wnioskodawczyni od 7 lat choruje na serce i pobiera z tego tytułu rentę w wysokości 850 zł netto miesięcznie, jej matka otrzymuje emeryturę w wysokości 660 zł, co daje łącznie miesięczny dochód netto w wysokości 1510 zł. Skarżąca nie posiada innego majątku oprócz domu wielkości 123 m kw, nieruchomości rolnej o powierzchni 2,21 ha wraz z budynkami gospodarczymi. Duża część osiąganego dochodu jest przeznaczana na zakup leków nasercowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób i zakup leków oraz posiadanie tylko nieruchomości uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki, a zatem jej wniosek o przyznanie adwokata zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.