Uzasadnienie
Sygn. II SA/Ke 649/14
A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2013 r., znak: [...]. Zaskarżoną decyzją Kolegium, po rozpoznaniu odwołania A. J., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny – żoną Z. J. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. II SA/Ke 854/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach z urzędu zawiesił postępowanie sądowe, wskazując, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 27/13 będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dna 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1548) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP.
Tym niemniej podstawa zawieszenia postępowania określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nadal istniała z uwagi na toczące się w Trybunale Konstytucyjnym postępowanie w sprawie P 1/14, zainicjowane pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawartym w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. II SA/Po 1026/13. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie P 1/14.
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowił podjąć z urzędu postępowanie w sprawie II SA/Ke 854/13. Sprawa ta została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Ke 649/14.
Na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego, oświadczając, że skarżący złożył wniosek o wypłatę zasiłku dla opiekuna w trybie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. poz. 567).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne, w szczególności w kontekście regulacji zawartej w art. 5 w zw. z art. 8 ustawy z 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. W obecnym stanie prawnym istnieje możliwość złożenia wniosku o przyznanie zasiłku dla opiekunów, którzy z dniem 1 lipca 2013 r. utracili prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. Ustawa o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów przyznaje jednocześnie prawo do wypłacania świadczenia pielęgnacyjnego za okres między wygaśnięciem tego prawa a dniem wejściem jej w życie, wraz z odsetkami ustalonymi w wysokości odsetek ustawowych, określonej przepisami prawa cywilnego. Wnioski mogą być składane nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.