Uzasadnienie
W dniu 16 czerwca 2016r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "czynności materialno-techniczne dokonane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z zakresu administracji publicznej", domagając się "sądowej weryfikacji prawidłowości dokonania wpisów w ewidencji punktów karnych wobec mojej osoby". Mając na uwadze szereg naruszeń przepisów postępowania skarżący wniósł o "stwierdzenie nieprawidłowości dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji i nakazanie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Kielcach wykreślenia z ewidencji kierowców w stosunku do mojej osoby 6 pkt karnych".
Zarządzeniem z dnia 8 lipca 2016r. tut. Sąd wezwał skarżącego do złożenia dowodu, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi [...] nadesłał skierowane do Komendanta Wojewódzkiego Policji pisma z dnia 25 stycznia 2016r. oraz z dnia 4 marca 2016r., jak również skierowany do Komendanta Głównego Policji w Warszawie wniosek "o objęcie nadzorem służbowym działalności Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach (...) w związku z rzekomym przekroczeniem przeze mnie pułapu 25 punktów karnych".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej – o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że pismo R. K. z dnia 5 kwietnia 2016r. było w istocie skargą w trybie art. 227 K.p.a. Ponadto skarga do tut. Sądu została wniesiona z przekroczeniem ustawowego 30 – dniowego terminu, który należy liczyć od dnia 29 marca 2016r, kiedy stronie doręczono odpowiedź na jej wezwanie z dnia 4 marca 2016r. do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. poz.
23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4).
Jak wynika z treści skargi i przedstawionej w niej argumentacji prawnej [...] kwestionuje prawidłowość dokonania wpisów w ewidencji punktów karnych, prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, w której znajdują się:
- 1. skierowane do ww. organu pismo skarżącego z dnia 25 stycznia 2016r. znak: RD-MT/5380-1/5/16, w którym kwestionuje "zapisanie mi w ewidencji naruszeń 10 punktów karnych jako ostateczne, pomimo że oba mandaty są nieprawomocne, gdyż żaden z nich nie został przeze mnie podpisany" (k. 65);
- 2. odpowiedź z dnia 25 lutego 2016r., w której wskazano, że "skoro w powyższych sprawach kwestionowane wykroczenia zostały zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami, to brak jest jakichkolwiek podstaw do nie przypisania punktów karnych" (k. 27);
- 3. pismo skarżącego z dnia 4 marca 2016r., w którym wskazał, że przedstawiona w ww. piśmie z dnia 25 lutego 2016r. "analiza przepisów prawnych w zakresie wystawianych mandatów jest błędna i nie znajduje odzwierciedlenia w obowiązującym ustawodawstwie" (k. 20)
- 4. odpowiedź z dnia 24 marca 2016r., w której "po ponownej analizie danych zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisów ruchu drogowego stwierdzono, że wnioski o sprawdzenie kwalifikacji oraz badanie psychologiczne dotyczące Pana są zasadne i podlegają wykonaniu ponieważ naruszenia w nich zawarte zakończone zostały prawomocnymi rozstrzygnięciami" (k. 19).
Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji, polegającej na odmowie zmiany wpisu w ewidencji punktów karnych. Co się zaś tyczy pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 maja 2016r. (k.
81) – wydanego w rezultacie skierowanego przez skarżącego do Komendanta Głównego Policji pisma z dnia 5 kwietnia 2016r. o "objęcie nadzorem służbowym działalności Komendy Wojewódzkiej Policji" (k. 2), to stanowi ono jedynie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, określone w art. 238 § 1 K.p.a., które – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem – nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Powracając do przedmiotu zaskarżenia wskazać należy, że wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest czynnością materialno-techniczną, podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej. Jak wynika bowiem z § 3 ust. 1, § 4 ust. 1, § 5 ust. 1 i 2 oraz § 6 ust. 1 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r. poz. 488 ze zm.), komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a także dokonuje wpisu ostatecznego i usuwa wpis tymczasowy, jak również usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, strona zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji może zatem zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie, w zależności od stanowiska organu skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 lub pkt 8 ustawy P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2006r., sygn. akt I OSK 1087/05, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W każdej sprawie sądowoadministracyjnej badanie merytorycznej zasadności skargi należy jednak poprzedzić sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia w świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi – która to sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie – skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, za czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., polegającą na odmowie dokonania zmiany wpisu w ewidencji punktów karnych, należało przyjąć stanowisko Wojewódzkiego Komendanta Policji w Kielcach wyrażone w piśmie z dnia 25 lutego 2016r. znak: RD-MT/5380-1/5/16.
Pismo to zostało skierowane bezpośrednio do R. K., a z jego treści wynika jednoznacznie stanowisko organu o braku możliwości usunięcia przypisanych skarżącemu punktów karnych – z uwagi na uprawomocnienie się mandatów, którymi strona została ukarana za wyszczególnione w jej wniosku wykroczenia. Zaznaczyć przy tym trzeba, że dla powyższej czynności nie jest przewidziana forma decyzji administracyjnej, stąd należy traktować ją jako akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W odniesieniu do omawianego pisma, doręczonego w dniu 29 lutego 2016r., skarżący dochował wymogu wniesienia w trybie art. 52 § 3 P.p.s.a., w terminie czternastu dni od dnia otrzymania odpowiedzi, wezwania do organu o usunięcie naruszenia prawa. Niewątpliwie taki bowiem charakter ma jego pismo z dnia 4 marca 2016r., w którym zarzucił organowi, że "analiza przepisów prawnych w zakresie wystawianych mandatów jest błędna i nie znajduje odzwierciedlenia w obowiązującym ustawodawstwie" (k. 20).
W odpowiedzi z dnia 24 marca 2016r. (k. 19), doręczonej w dniu 29 marca 2016r., poinformowano R. K. o podtrzymaniu dotychczasowego stanowiska – które ponownie zostało zakwestionowane pismem z dnia 5 kwietnia 2016r. (k. 2).
W tym miejscu wskazać trzeba, że zgodnie z art. 53 § 2 ustawy P.p.s.a. w przypadku, o których mowa w art. 52 § 3 ustawy P.p.s.a. (a z takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarga do tut. Sądu została wniesiona dopiero w dniu 16 czerwca 2016r. (k. 4 akt sądowych) – a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia określonego w cyt. przepisie. Jak wynika natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy nie ma podstaw ani procesowych możliwości do rozpatrywania zarzutów podniesionych przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.