Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10.X.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie usług opiekuńczych.
W dniu 12.XI.2013 r. skarżąca złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata z urzędu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 69 lat, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1250,27 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 50 m² i działką rolną o powierzchni 1,55 ha. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, cierpi na wiele chorób, leczy się poza miejscem zamieszkania, na leki wydaje 300 zł miesięcznie. Skarżąca jest zadłużona w kilku bankach, spłaca raty w łącznej wysokości około 800 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni korzysta z pomocy społecznej w postaci usług opiekuńczych.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 - zwanej dalej "p.p.s.a") przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, a zwłaszcza: niepełnosprawność, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, duże wydatki na leki, zadłużenie, brak majątku poza domem z działką, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (np. usług opiekuńczych). Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest więc rozpoznawana bez pobierania od A.M.jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 239 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.