Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a jeżeli ustawa takich środków nie przewiduje, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej nie będące postanowieniami ani decyzjami, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Czynność materialno-techniczna Prezydenta Miasta S. z dnia [...] będąca przedmiotem skargi, objęta jest dyspozycją art. 53 § 3 ustawy o p.p.s.a., gdyż nie przysługuje od niej żaden środek zaskarżenia. Oznacza to, że można ją zaskarżyć do sądu administracyjnego po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wykonując zobowiązanie nałożone zarządzeniem z dnia 31 marca 2005 r. skarżący wskazał, że wezwanie, o jakim mowa wyżej stanowi pismo z dnia 14 stycznia 2005 r., jednak w ocenie Sądu nie może ono zostać jako takie zakwalifikowane.
Przede wszystkim, brak w nim wyraźnego odniesienia się do czynności z dnia 11 stycznia 2005 r. i zakwestionowania prawidłowości wyliczenia opłat tam dokonanych. S. O. informuje jedynie o wysokości opłat, które sam naliczył i wpłacił, a z treści pisma wynika, że kwestionuje bezczynność organu. Ponadto nie ma w nim wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bo nie może być za takie uznane żądanie "natychmiastowego wydania stosownych zezwoleń". Pismo z dnia 14 stycznia 2005 r. wyraża zatem niezadowolenie skarżącego z opieszałego - jego zdaniem - działania organów w kwestii dotyczącej udzielenia mu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a nie zakwestionowanie czynności będącej obecnie przedmiotem skargi. Wprawdzie uiszczenie wyliczonych przez organ opłat jest warunkiem wydania zezwolenia, jednak treść pisma strony kierowanego w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. nie może pozostawiać wątpliwości co do tego, że jego przedmiotem jest czynność nie podlegająca zaskarżeniu i że organ jest wzywany do usunięcia naruszenia prawa w tym właśnie zakresie.
Ponieważ pismo skarżącego z dnia 14 stycznia 2005 r. wymogów tych nie spełnia, brak jest w ocenie Sądu podstaw do przyjęcia, że stanowi ono wezwanie, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a.
Skoro tak, to skarga na czynność Prezydenta Miasta S. z dnia [...] jako niedopuszczalna podlegać musiała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.