Uzasadnienie
T. G. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłą córką. Skarżąca pracuje na podstawie umowy zlecenia i osiąga miesięczny dochód w wysokości 700 zł. Wnioskodawczyni podała, że ilości przyjmowanych leków nie pozwalają jej na pracę w pełnym wymiarze czasu i obecnie starta się o rentę. Jej córka odbywa staż i zarabia 480 zł miesięcznie. Skarżąca wydaje miesięcznie 300 zł na zakup leków. Musi także kupić opał. Osiągane dochody nie wystarczają im na życie oraz opłaty związane z prowadzeniem domu. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku poza mieszkaniem wielkości 30 m kw. Z akt administracyjnych wynika, że T. G. jest współwłaścicielką w 1/3 części zabudowanej nieruchomości w S. przy ul. P., w stosunku do której toczy się postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
Uwzględniając trudną sytuację majątkową i życiową, wnioskodawczyni, w tym niski dochód, brak możliwości swobodnego dysponowania nieruchomością, w stosunku do której toczy się postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności, zły stan zdrowia oraz duże wydatki na leki uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.