Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M.K. z powodu nie uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym terminie. W dniu 8 grudnia 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego podając w uzasadnieniu, że równocześnie z wniesieniem skargi uiściła wpis w wysokości 100 zł. Następnie zarządzeniem z dnia 22 października 2010 r., została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Ponieważ chodziło o tę samą kwotę była przekonana, że w księgowości nie odnotowano jej wcześniejszej wpłaty.
W związku z powyższym udała się w zakreślonym terminie do Sądu i na biurze podawczym wyjaśniła zaistniałą sytuację, gdzie poradzono jej, aby złożyła odpis dowodu wpłaty. Podkreśliła, że treść wezwania sądowego mogła sugerować, iż domagano się od niej kwoty już uiszczonej. Zatem brak uiszczenia wpisu nastąpił bez jej winy, bowiem podejmowała działania w celu zapłacenia wpisu w pełnej wysokości, a to, że tego ostatecznie nie uczyniła było jedynie wynikiem pomyłki.
Wraz z wnioskiem skarżąca wpłaciła kwotę 100 zł, tytułem uzupełnienia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowienie to zostało następnie uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011 r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi I-szej instancji.
W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że wobec braku w aktach sprawy odpisu zarządzenia z 22 października 2010 r. przedwczesnym było przypisane stronie winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia wpisu od skargi. Wobec sposobu sformułowania zarządzenia oraz treści "doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" i interpretacji zarządzenia dokonanej przez skarżącą i pracownika Sądu, koniecznym jest zbadanie, jakiej treści odpis zarządzenia z dnia 22 października 2011 r. otrzymała skarżąca. Dopiero bowiem ustalenie, czy skarżącej doręczono wezwanie do uzupełnienia wpisu do wniesionej skargi, a więc zgodnie zarządzeniem z dnia 22 października 2010 r., czy było to wezwanie do uiszczenia wpisu, może stanowić podstawę do rozważań nad jej zawinieniem bądź brakiem winy.
Przy ponownym rozpoznaniu wniosku
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca upatruje w swoim mylnym przekonaniu, że została powtórnie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego, który już został przez nią uiszczony.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy w dniu 25 października 2010 r. został wysłany na adres M.K. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II zatytułowany "odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego", przy czym z treści tego zarządzenia wynika, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia wpisu sądowego.
Zdaniem Sądu, ze względu na nagłówek zarządzenia oraz pisma je doręczającego, M. K. mogła pozostawać w błędnym przekonaniu, że została wezwana do wpisu, który wcześniej już uiściła, nie zaś do jego uzupełnienia o kwotę 100 zł. Skarżącej zatem nie można przypisać winy w uchybieniu terminu, tym bardziej, że stawiła się w Sądzie w celu ustalenia powyższej kwestii i złożyła potwierdzenie uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, a co więcej pracownik Sądu utwierdził ją w prawidłowości rozumowania, że wezwaniem został objęty wpis, który już uiściła.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.