Uzasadnienie
A. F. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym w gospodarstwie domowym z żoną. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1700 zł, a jego zona emeryturę w wysokości 850 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, posiada jedynie służebność mieszkania wielkości 50 m kw. Skarżący podał następujące stałe wydatki miesięczne: opłaty za prąd, wodę,ścieki i opał – 850 zł, leki – około 300 zł, dojazdy na rehabilitację -200 zł. Ponadto płaci 700 zł rocznie za ubezpieczenie samochodu. Wnioskodawca jest niepełnosprawny przed przejściem na emeryturę pobierał rentę, leczy się z uzależnienia od alkoholu, cierpi na wirusowe zapalenie wątroby typu C, chorobę zwyrodnieniową narządu ruchu, przewlekłe zespoły przeciążeniowe bólowe, szczególnie odcinka dolnego kręgosłupa i stawów kolanowych. Żona cierpi na padaczkę i choroby układu krążenia. Skarżący wozi ją samochodem na zabiegi rehabilitacyjne.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Stosownie do art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym wysokość dochodu przypadającego na dwie dorosłe osoby w rodzinie, brak majątku, niepełnosprawność, zły stan zdrowia wiążące się z wydatkami na leczenie i utrudniające samodzielne występowanie przed sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności, uznano, że wnioskodawca obecnie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.