Uzasadnienie
- I. K. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, ze prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe utrzymuje się z pomocy finansowej od siostry w wysokości 100 Euro, nie posiada żadnego majątku, Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący mieszka razem z ciężko chorym ojcem, którym się opiekuje. Wnioskodawca ma nieuregulowane zobowiązania alimentacyjne. Ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów wpłaty wynika, że miesięcznie uiszczana konto kancelarii komorniczej 400 zł tytułem alimentów.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, przede wszystkim brak stałego własnego dochodu i majątku oraz nieuregulowane zobowiązania alimentacyjne, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.