Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10.XI.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie finansowania kosztów szkolenia.
W dniu 15.XI.2010 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej. W złożonym formularzu wnioskodawca nie wykazał żadnego dochodu ani majątku, jak również osób pozostających w nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Podał, że od 2008 r. jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku, w styczniu 2010 r. rozpoczął aplikację adwokacką. Z akt sprawy sygn. akt II SA/Ke 128/10, II SA/Ke 137/10, II SA/Ke 295/10 i II SA/Ke 296/10 wynika, że skarżący jest bezdzietnym kawalerem, zajmuje pokój w mieszkaniu rodziców, nie ponosi z tego tytułu żadnych opłat, prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i korzysta z zasiłków z pomocy społecznej.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku, tj. w sytuacji ubóstwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, w tym: bezrobocie, brak stałego dochodu i majątku, korzystanie z pomocy społecznej, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.