Uzasadnienie
A. M. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch emerytur w łącznej wysokości 3890,02 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca wraz z żoną są współwłaścicielami domu wielkości 102 m² o wartości około 90000 zł, nieruchomości rolnej (łąki) o powierzchni 0,39 ha, ogród przydomowego o powierzchni 0,15 ha, gruntów leśnych powierzchni 0,70 ha. Skarżący podał następujące stałe wydatki i zobowiązania: miesięczna rata kredytu bankowego zaciągniętego na remont domu – 2082,52 zł, opłaty za media: prąd -80 zł, gaz -42 zł, woda i ścieki – 35 zł, zakup leków – 128 zł miesięcznie, odpady – 24 zł, telewizja i radio 64,50 zł, podatek gruntowy – 31 zł, ubezpieczenie na życie - 216 zł kwartalnie, ubezpieczenie domu, budynku gospodarczego, stodoły – 328 zł rocznie. Wnioskodawca oświadczył, że zapłacił 4000 zł za dwie operacje w prywatnych szpitalach w [...] w marcu i kwietniu 2016 r. Jego żona jest osobą niepełnosprawną w stopniu lekkim, ma uszkodzony kręgosłup i wymaga specjalistycznego leczenia, co potwierdzają załączone do wniosku zaświadczenia i orzeczenie o niepełnosprawności.
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 września 2016 r. zwolniono skarżącego wyłącznie od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i oddalono wniosek w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. M. W dniu 25 stycznia 2017 r. skarżący ponownie złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy podjąć te same dane co poprzednio i wnosząc o ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie rozpoznawanie drugiego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu stało się zbędne, a postępowanie tej w sprawie umarza się, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 września 2016 r. którym oddalono wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Sytuacja materialna i rodzinna skarżącego nie zmieniła się, a więc brak jest podstaw do rozpoznawania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Jednocześnie należy poinformować, że zgodnie z art. 177 § 6 p.p.s.a. w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia, a jeżeli strona wniesie środek zaskarżenia na to postanowienie - wcześniej niż od dnia doręczenia postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie. Zatem w wypadku uprawomocnienia się niniejszego postanowienia, dla skarżącego na nowo rozpocznie się bieg 30-dniowego termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.